Ζωή και θάνατος, ίδιος δρόμος.
Πεζοδρόμια χιλιοπατημένα απ' τους ίδιους ανθρώπους.
Καμωμένοι απ' την ίδια πάστα,
με την ίδια μοίρα,
για την ίδια Αγάπη.
Απ' τους εραστές του ονείρου.
Εσένα· εμένα

16 Φεβ 2014

Κάποτε

Κάποτε, τα χιόνια θα λιώσουν
και οι μελλοντικοί άνθρωποι 
θα βρουν μια μούμια καμμένη 
με το στόμα ανοιχτό και τα μάτια
γεμάτα απόγνωση και απορία. 

Κάποτε, τα χιόνια θα λιώσουν 
και τα χέρια θα τυλίγεις στο κενό, 
κορμί ν' αγκαλιάσουν δε θα νιώσουν 
αφού εγώ θα λείπω... χέρια θα μ' αγκαλιάζουν 
μελλοντικών αρχαιολόγων. 

Κάποτε τα χιόνια θα λιώσουν 
και θ' αποκαλυφθεί στο χώμα
μια περίεργη γραφή από σάρκα και αίμα. 

Θα 'ναι το τελευταίο "Σ'αγαπώ" που φώναξα, 
στο δικό σου παρόν, στο σήμερα, 
να στοιχειώνει το μέλλον που σκότωσες.

©Επίγονος


Δεν υπάρχουν σχόλια: