Ζωή και θάνατος, ίδιος δρόμος.
Πεζοδρόμια χιλιοπατημένα απ' τους ίδιους ανθρώπους.
Καμωμένοι απ' την ίδια πάστα,
με την ίδια μοίρα,
για την ίδια Αγάπη.
Απ' τους εραστές του ονείρου.
Εσένα· εμένα

13 Φεβ 2014

Πανσέληνη μοναξιά

Μόνος με τη Νύχτα κάθομαι
 και πλέκω τα μαλλιά της. 
Μαύρα τα βάφω, φωτεινά
με πόρφυρες ανταύγεις.

Στέκω, θωρώ στον ουρανό
την πιο λαμπρή Σελήνη 
και τα κρεμώ απάνω της
να μοιάζει σαν Εκείνη.

©Επίγονος



Δεν υπάρχουν σχόλια: