Ζωή και θάνατος, ίδιος δρόμος.
Πεζοδρόμια χιλιοπατημένα απ' τους ίδιους ανθρώπους.
Καμωμένοι απ' την ίδια πάστα,
με την ίδια μοίρα,
για την ίδια Αγάπη.
Απ' τους εραστές του ονείρου.
Εσένα· εμένα

13 Φεβ 2014

Ausencia

Αγαπημένη μου, σαν λείπεις και πονώ,
μπήγω τα χέρια μες στο στήθος μου,
ξεσκίζω την ψυχή μου,
και στα κομμάτια της αναζητώ
τα ματωμένα χείλη σου
τα χείλη μου ν' αγγίξουν,
σ' αυτή την ακατάσχετη αιμορραγία
που ονομάσαν Έρωτα.

                                                                       ©Επίγονος


Δεν υπάρχουν σχόλια: